सारं जग हाच एक समुद्र आहे. प्रत्येकाच्या हातात जाळं आहे. तरंगत्या लाटेवर तोल सावरत जाळं फेकावं लागतं. फार सावधगिरी बाळगणारे किनायालगतच जाळी टाकतात. सदैव दिसणारा किनारा आणि चिमुकल्या जाळ्यांत गावणाया चिंगळ्या यावरच त्यांची तृप्ती होते; पण काही धीराचे असतात. त्यांचं स्वप्न मोठं असतं. उधाण वाNयाशी खेळत भर समुद्रात ते जातात, वादळ वायाशी झुंजतात. त्यांना सोन्याच्या मोलाचे मासे सापडतात.... ...चोयामाया करून मिळालेले धन माणसाला वैभवाच्या शिखरावर नेत नाही, तर ते त्याच्या सर्वस्वाच्या अधोगतीला कारणीभूत होतं. या अशा किडलेल्या, सडलेल्या, वैभवाच्या मागे धावू नकोस. ते तुझं सर्वस्व नष्ट करील.... झटपट पैसा कमवण्याच्या मागे धावणाया तरुणाईची कैफियत... धन अपुरे!

The whole world is the ocean. Each one of us holds a net in his hands, and it has to be cast while maintaining ones balance on the undulating waves. The cautious ones do not venture much beyond the shore to cast their nets. With the shore constantly in sight, they are satisfied with the small fry they are able to catch; but some of us are more daring. They dream big. They enter deeper waters, braving and fighting the strong winds. They strike gold. One cannot scale the peak of wealth through stolen money; rather it is the cause of one's downfall. Pray, do not run after such ill-gotten, decadent wealth. It will destroy you completely. The sad saga of youth going after quick money Dhan Apure.